STATKI   i   OKRĘTY  |||  -     Radzieckie i rosyjskie okręty podwodne     - |||      MORZE   i   WRAKI
Borys M. MALININ (1889-1949)
Radziecki konstruktor okrętów podwodnych
___________________________________________________________________________
- FACTA NAUTICA -
dr Piotr Mierzejewski, hr. Calmont
odwiedź katalog OKRĘTY PODWODNE
Wybitny radziecki konstruktor okrętów podwodnych, prof. inż. Borys M. Malinin na rosyjskim znaczku pocztowym.
W tle widoczna sylwetka okrętu podwodnego DIEKABRIST (D-1), który wszedł do służby 12 listopada 1930.
Borys Michajłowicz MALININ (1889-1949), urodzony w rodzinie śpiewaków operowych, należał do najwybitniejszych
konstruktorów okrętów podwodnych w Związku Radzieckim. W 1914, po ukończeniu studiów inżynierskich w Instytucie
Politechnicznym w St. Petersburgu, podjął pracę na wydziale żeglugi podwodnej Stoczni Bałtyckiej, również w St.
Petersburgu. W roku 1917 służbowo przeniesiono go do stoczni w Nikołajewie, gdzie nadzorował budowę okrętów
podwodnych typu '
BARS' i modernizację starszych jednostek.

W Rosji Radzieckiej MALININ został mianowany kierownikiem biura technicznego wydziału żeglugi podwodnej Stoczni
Bałtyckiej. Już w roku 1921 zaprojektował krążownik podwodny o wyporności nieomal dwukrotnie większej niż słynny
później francuski
SURCOUF, największy na świecie w okresie międzywojnia okręt podwodny.
Podwodny krążownik
niezrealizowanego
projektu B.M. MALININA (1923)

Wyporność nawodna/podwodna: 4470 ton/7300 ton
Prędkość podwodna/nawodna: 25 w./10 w.
Napęd: turbiny (20 000 KM) i silniki elektryczne (2900 KM)
Uzbrojenie: 5 dział 130 mm, 4 działa 100 mm, 10 wyrzutni torped
Jeszcze w tym samym roku MALININ przedstawił także
projekt podwodnego stawiacza min o wyporności około 2000
ton przy długości 106 metrów. Następne lata pracy przyniosły
kolejne projekty okrętów podwodnych, które nie doczekały
się nigdy realizacji, przede wszzystkim ze względu na ciężką
sytuację gospodarczą Z.S.R.R.

----------Wielki talent konstruktorski MALININA był jednak
w pełni doceniany przez władze radzieckie. W roku 1925 roku
odbył trzymiesięczną podróż zagraniczną, w składzie
oficjalnej delegacji. Dało mu to możliwość zwiedzenia
zachodnich stoczni, głównie włoskich, budujących okręty
podwodne. Dużą pomocą dla pogłębienia wiedzy okazały się
także badania nad konstrukcją podniesionego z dna morza
brytyjskiego okrętu podwodnego
L-55.

----------5 marca 1927 roku w Stoczni Bałtyckiej im. S. K.
Ordżonikidze (zakład nr 189) w Leningradzie, położono stępki
pod pierwsze trzy okręty podwodne projektu MALININA.
Autor konstrukcji wbił uroczyście pierwsze nity w stępkę
jednostki nazwanej
DIEKABRIST (późn. D-1), a uroczystość
uświetnił swoją obecnością I sekretarz partii w Leningradzie,
S.M. KIROW. Były to zarazem pierwsze okręty podwodne
zbudowane w Z.S.R.R. , znane jako okręty podwodne I serii
typu 'D' (DIEKABRIST).

---------W latach późniejszych z biura konstrukcyjnego
kierowanego przez B.M. MALININA wyszły projekty dalszych
typów, które także doczekały się realizacji. Były to okręty
podwodne typów 'L' (Leniniec, Leninets, Л), 'M' (Malyutka)
oraz 'SZCZ' (Shch, Shchuka, Щ).

---------W roku 1939 uzyskał stopień naukowy doktora nauk
technicznych, a w parę lat później profesora.
B.M. MALININ na pokładzie okrętu podwodnego WOŁK.
Boris Mikhailovich MALININ (1889-1949) – a shipbuilding
scientist, author of the submarines projects of D-type, L-type,
M-type and Shch-type, onboard submarine VOLK.
Autor wielu cennych prac naukowych z zakresu teorii pływania podwodnego. Od roku 1947 zaczął zastanawiać się nad
budową okrętów podwodnych o napędzie atomowym. Jego ambitne zamierzenia wykorzystania energii nuklearnej przerwał
piąty, tym razem śmiertelny, zawał serca.

Był laureatem nagrody państwowej. Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. Nie udało mu się jednak w swoim
pracowitym życiu uniknąć stalinowskich represji, szybko jednak został zrehabilitowany. Był po prostu bezcenny dla
radzieckiej marynarki ...